تبلیغات
وارد ماه ربیع الثانی (ربیع الآخر) شده ایم مهمترین واقعه در این ماه ولادت با سعادت امام حسن عسکری علیه السّلام پدر بزرگوار حضرت بقیه الله عجّل الله تعالی فرجه الشّریف می باشد.

1- دو خصوصیت در روز ولادت امام : هر چند برای روز ولادت امام یازدهم علیه السّلام حقّ مخصوصی به خود آن حضرت علیه السّلام می باشد، این روز را خصوصیت دیگری است از این جهت که آن بزرگوار، پدر بزرگوار امام ما ارواحنا و ارواح العالمین فداه می باشد...

روزه : مستحب است به شکرانه ی این نعمت عظمی روزه بدارد. (مفاتیح الجنان . فصل دهم . در اعمال ماه ربیع الثّانی )

2- خصوصیت امام حسن عسکری علیه السّلام در بر آمدن حوائج : برای صاحب ولادت یعنی امام حسن عسکری علیه السّلام خصوصیتی در بر آمدن حوائج اخروی می باشد. چه ائمّه ی معصومین علیهم السّلام هر چند که هر یک از آنها در تمامی حوائج بندگان خدا وسیله اند ولی هر یک از آنها را خصوصیتی برای پاره ای از حوائج بالأخص می باشد؛ چنان که دعای توسّل گواه این مدّعا است. خصوصیت این امام همام توسل جهت رفع حوایج اخروی می باشد. (المراقبات . ص 89 و90 ).



خصوصیت هر یک از معصومین علیهم السّلام در بر آمدن حوائج :
1- چنان که رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم و دختر گرامی او علیها السّلام و دو سبط ارجمند او علیهما السّلام را خصوصیتی در حوائج متعلّقه به تحصیل طاعت و رضوان خدای جلّ جلاله

2- و برای امیرالمۆمنین علیه السّلام اختصاص در انتقام از دشمنان و کفایت شرّ ستمکاران

3- و برای امام سجّاد علیه السّلام در جور پادشاهان و وسوسه ی شیاطین

4- و برای امام باقر و{ امام} صادق علیهما السّلام در فریاد رسی بر امر آخرت

5- و برای امام کاظم علیه السّلام در ترس از ناخوشی ها و بیماری ها و دردها

6- و برای امام رضا علیه السّلام در نجات از هول و بیم سفرهای دریاها و صحراها و بیابان ها

7- و برای امام جواد علیه السّلام در وسعت زندگی و بی نیازی از مردم

8- و برای امام هادی علیه السّلام در قضاء مستحبّات و نیکی به برادران و کامل شدن طاعات

9- و برای امام عسکری علیه السّلام در اعانت بر امر آخرت



برای مطالعه ی ادامه مطلب کلیک کنید 
+ نوشته شده توسط Ramezan در دوشنبه، ۱۹ آذر ۱۳۹۷ ساعت ۹:۲۲ قبل از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
می‌گویند اگر این اطلاعات رو در زمان جنگ ما داشتیم؛ شاید کشته‌های ما هفتاد درصد کمتر می‌شد.


فواید توان پیاده‌روی داشتن
اولین گام برای این‌که بتوانیم تو یک حرکت بزرگ سالم شرکت کنیم این است که توان پیاده‌روی باید داشته باشیم. توان پیاده‌روی توان میاره؛ قوت مفاصل می‌ده؛ قوت قلب می‌ده ؛ چون شتاب گردش خون در مغز هم افزایش پیدا می‌کنه، پس بنابراین نشاط مغزی می‌ده؛ پس خوش‌فکری می‌ده. پیاده‌روی قوت تن و روان می‌دهد. هم تن را قوی می‌کند؛ هم قلب را قوی می‌کند؛ هم مغز را قوی می‌کند.


رفع بوی بد عرق در اثر پیاده‌روی اربعین
تو راه که رفتی عرق می‌کنی. این عرق بدبو ممکنه همراهیان شما را تو اونجا برنجونه. اگر بخواهید عرق بدبو نشه؛ بدنتون رو با سرکه بشویید. تنتون رو که شستید؛ بدن رو صابون زدید؛ پاک کردید؛ با سرکه لیف رو آغشته می‌کنید؛ پنج دقیقه بمونه بعد بشورید. دیگه بدن بو نمیده.


رفع درد پا در اثر پیاده‌روی اربعین
بعد تو این پیاده‌روی مچ پا سست می‌شه. درد می‌گیره. برای این پاتون رو بزارید توی آب و نمک.

آب و نمک استحکام‌بخش مفاصل‌اند. ترکیبی که در اینجا پیشنهاد می‌کنیم؛ ترکیب آب‌لیمو، نمک و حنا است. آب رو شور کرده باشید؛ لیمو توش ریخته باشید؛ حنا هم بهش اضافه کرده باشید. این حنا رو اگر توی ساق بگیری؛ حتی این پادردهایی که پیرمردها و پیرزن‌ها دارند هم درمان می‌کنه. دراین حال مقاوم کننده هم هست.

جلوگیری از سرماخوردگی براثر عرق در پیاده‌روی اربعین
وقتی‌که رفتید روزهای اول پیاده‌روی، یک عرق شدید ایجاد می‌شود. بعد خسته می‌شوید. این عرق خشک می‌شه. سرماخوردگی پدید می‌آد. عرق که می‌کنید؛ هرکجای بدنت که عرق کرده، خشک بشه عیبی نداره. ولی شانه هاتون رو بپوشونید. شانه که چایید؛ همۀ بدن می‌چاد. یه چیزی روی شانه هاتون بندازید. شانه نباید بچاد.


زندگی استریل بهتر است یا نیمه استریل؟
به‌هرحال جمعیت، جمعیت بزرگه. یک جمعیتی است بزرگ با فرهنگ مختلف، با غذاهای مختلف. غذای فوری میارند. غذا ممکنه پخته باشه، نپخته باشه، شسته باشه، نشسته باشه. ممکنه از نظر گوارش مشکلی پیش بیاد. عفونتی پیش بیاد. اول اگر بخواهید از این عفونت‌ها آسیب نبینید، خیلی زندگی استریل نداشته باشید، فکر نکن همۀ اون هایی که در لیوان یک‌بارمصرف می‌خورند؛ مریض نمی‌شوند، این‌ها استعداد مریضی‌شان بیشتر است.

بگید یک طبیبی گفت: تو لیوان یک‌بارمصرف خوردن بیماری آفرین است. من امضا می‌کنم پای این را! لیوان ده بار مصرف -یعنی همون لیوانی که می‌شورید و آب می‌خورید - اون سالم‌تر است تا این‌که لیوان یک‌بارمصرف بخوری بریزی دور. چون میکروب ضعیف شدۀ قابل خوراک بدن را در مقابل او تقویت می‌کند. زندگیتون رو نیمه استریل کنید که خیلی آسیب نبینید اگر تو اون شرایط رفتید.
یه کار علمی هم انگلیس‌ها انجام دادند به خاطر این‌که این‌رو ثابت کنند. اومدن یک جمعیت دو هزار نفری رو از مکان استریل انگلیس بردند به یک مکان آلوده. شش ماه زندگی کرده، برگشته این‌ها اندازه‌گیری کردند؛ کل فاکتورهای ایمنی شون تغییر کرده؛ ایمنی شون رفته بالا. کجا بردند؟ از انگلیس بردند هند. هند رو نمی‌دونید چقدر کثیفه توی غذاشون.
عملاً هم ما دیدیم. یک بچه مثلاً ایل بختیاری وقتی از محل اختصاصیش می‌آد اینجا؛ از چادر می‌آد بیرون، دستشویی کنه برگرده؛ پانصدتا مگس بدرقش می‌کنند. همین‌طوری لخت و عریان می‌آد. این هیچ‌وقت مریض نمی‌شه. آلوده نمی‌شه. ولی بچۀ ما تو تهران از اتاق‌خواب می‌ره تو حال و برمی گرده سینه‌پهلو می کنه! فوری یک نفر که سرماخورده باشه؛ یه سرفه بکنه آلوده می شه و سرما می‌خوره. این به خاطر این که با اون آلودگی‌ها درگیر نیست.

چهار چیز کلیدی که در پیاده‌روی اربعین همراه داشته باشید و به آنها نیاز دارید!
و اما حالا می‌خواهید برید اونجا ]پیاده‌روی اربعین[، چند چیز باید همراه باشه :

1. نعنا
2. نمک
3. اکالیپتوس، برگ اکالیپتوس
4. شوید
همین‌طور آرام‌آرام جویدن شوید، مشکلات گوارشی رو مرتفع می‌کند. نعنا جویدن همین‌طور، عفونت رو مرتفع می‌کند.
همون برگ‌های اکالیپتوس که تو مسیر از مهران به اون طرف هست؛ همین برگ هارو یک‌مشت برگ بچینید؛ توی همون گمرک مهران، توی جیبتون داشته باشید. روزی یه دونه برگ هر چهار ساعت یک برگش رو آرام‌آرام بجوید؛ همین استریل کننده است. عفونت رو جلوگیری می‌کند. اگر هم سرماخورده باشید؛ شمارا درمان می‌کند.

از بین بردن تمام مسمومیت‌ها با حجامت عام
یادتون باشه: مسمومیت خوراکی، مسمومیت استنشاقی، مسمومیت گزشی، مسمومیت شیمیایی(بمب شیمیایی بیوفته). مسمومیت غذایی با حجامت عام قابل از بین بردن کامل است. پس یکی از فنونی که مدیران و مأمورین اورژانس راه کربلا باید بلد باشند؛ ابزارش هم باید همراهشون باشد؛ حجامته. مسمومیت از هر طریقی باشه، اول باید حجامتش کرد. آخرین کاری که انجام شده است برای درمان مسمومیت؛ -که این گزارش اولش رو آقای دکتر فلاح می‌گفت همون شب آمریکایی‌ها بردند - درمان مسمومیت با قرص برنج هست به‌وسیلۀ حجامت. این‌رو آقای دکتر فلاح ما در بابل انجام داد. قرص برنج هر کس بخوره محکوم به مرگه! حالا یا چهار ساعت بعد می میمری یا هشت ساعت بعد. این تابه‌حال چهار پنج نفر این‌جوری زنده کرده است در شمال.





برای مطالعه ی ادامه مطلب کلیک کنید 
+ نوشته شده توسط Ramezan در دوشنبه، ۱۹ آذر ۱۳۹۷ ساعت ۹:۱۶ قبل از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
در کامل الزیارات امام صادق(ع) می‌فرماید: به یکی از دوستانشون، یا علی! اسمش علی بود، " زُرِ الحسین علیه‌السلام ولا تَدَعْهُ " قبر امام حسین(ع) رو زیارت کن، رها نکن قبر امام حسین(ع) رو.
"قال: قلت: ما لمن أتاه من الثواب؟" ]ثواب کسی که آن حضرت را زیارت کند چیست؟[ انگار نچشیده بوده طرف مزۀ زیارت رو یا شاید هم چشیده بوده، چرا تهمت بزنیم؟! می‌خواسته ثوابش رو هم بفهمه.
دقیق روایت رو دقت کنید! "ما لمن أتاه من الثواب؟"
صحبت سر چیه؟ زیارت امام حسین . سؤال چیه؟ ثوابش چقدره؟
اونوقت ببینید امام صادق (ع) بحث رو می‌بره کجا. "من أتاه ماشیاً" کسی پیاده بره حرم امام حسین...، آقا امام صادق(ع)! ایشون که نپرسید پیاده برم یا سواره؟ ایشون پرسید ثواب زیارت چقدره؟ شما چرا از پیاده‌روی صحبت می‌کنید؟ امام صادق(ع) فدات بشم، شما الآن بفرمایید ثواب زیارت چقدره؟ ایشون سؤالش این بود! بحث شما هم که سر اصل زیارت بود. چی شد یاد پیاده‌روی افتادی الهی دورت بگردم؟ غریب مدینه! امام صادق! که آرزو داشتی مؤمنین، پیاده، میلیونی، دور حرم حسین(ع) جمع بشوند.
ــ اگر "پیاده بری" ...!
دیده یک مشتری گیر آورده می‌فرماید "پیاده بری"! من فدای خاک قدم‌های شما که این آرزوهای امام صادق(ع) رو محقق کردید.

کسی که قبر امام حسین(ع) را پیاده زیارت کند؛ خداوند بهر قدمی که برمی‌دارد یک حسنه برایش نوشته و یک گناه از او محو می‌فرماید.

آنکه به پای پیاده به زیارت حسین رود خداوند به هر قدمی که بردارد حسنه ای برایش نوشته و گناهی از او محو می کند
امام صادق (ع)
آنکه به پای پیاده به زیارت حسین رود خداوند به هر قدمی که بردارد حسنه ای برایش نوشته و گناهی از او محو می کند امام صادق (ع)
"من أتاه ماشیاً کتب الله له بکل خطوة حسنة ومحی عنه سیئة" به هر قدمی حسنه‌ای براش نوشته می‌شود، سیئه‌ای ازش برداشته می‌شود. تو برخی روایات دیگه این حسنه رو مصداقشو فرمودند هر قدمی یک حج، یک عمرۀ مقبوله، یعنی بالاتر از ظرفیت فهم ماست.
من فدای خاک قدم‌های شما که این آرزوهای امام صادق رو محقق کردید.




برای مطالعه ی ادامه مطلب کلیک کنید
+ نوشته شده توسط Ramezan در دوشنبه، ۱۲ آذر ۱۳۹۷ ساعت ۹:۵۸ قبل از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
ماه "ربیع الاول" همانگونه که از اسم آن پیداست بهار ماه ها می باشد؛ به جهت اینکه آثار رحمت خداوند در آن هویداست. در این ماه ذخایر برکات خداوند و نورهای زیبایی او بر زمین فرود آمده است. زیرا میلاد رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم ) در این ماه است و می توان ادعا کرد از اول آفرینش زمین رحمتی مانند آن به خود ندیده است.

ماه محرم و صفر را پشت سر گذاشتیم با اندوه و اشک و ناله، اشک ریختیم و دل تازه کردیم و با یاد عظمت آقا ابا عبدالله الحسین بزرگ شدیم، از خزان عفلت به برکت اشک های محرم و صفر به بهار رسیدیم و اکنون وقت آن است که در این بهار به یمن رویش دوباریمان سجده شکر به جای آوریم و این بهار را قدر بدانیم و بندگی کنیم.

ماه "ربیع الاول" همانگونه که از اسم آن پیداست بهار ماه ها می باشد؛ به جهت اینکه آثار رحمت خداوند در آن هویداست. در این ماه ذخایر برکات خداوند و نورهای زیبایی او بر زمین فرود آمده است. زیرا میلاد رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم ) در این ماه است و می توان ادعا کرد از اول آفرینش زمین رحمتی مانند آن به خود ندیده است. چرا که او داناترین مخلوقات خداوند و برترین آنها و سرورشان و نزدیکترین آنها به خداوند و فرمانبردارترین آنها از او و محبوبترینشان نزد او می باشد، این روز نیز برتر از سایر روزهاست. و گویا روزی است که کاملترین هدیه ها، بزرگترین بخشش ها، شاملترین رحمتها، برترین برکتها، زیباترین نورها و مخفی ترین اسرار در آن پی ریزی شده است.

پس بر انسان مسلمان که برتری رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم ) را قبول داشته و مراقب رفتار با مولایش می باشد واجب است در این ماه به شکرانه ارازنی شدن آن نعمت بزرگ به عبادتی از سر شور و اشتیاق بپردازد،گرچه عبادات شبانه روزی عالمیان هرگز در خور چنین نعمتی نخواهد بود اما "آنچه سعی است ما در طلبش بنماییم".

مهمترین اعمال این ماه
شب اوّل:
این شب به نام «لیلة المبیت» مزیّن است، در این شب یک حادثه مهمّ تاریخی واقع شد و آن این که در سال سیزدهم بعثت، رسول خدا(صلی الله علیه وآله) از مکّه به قصد هجرت به سوی مدینه، از شهر خارج شد و در «غار ثور» پنهان گردید و امیر مۆمنان علی(علیه السلام) برای اغفال دشمنان، فداکارانه در بستر رسول خدا(صلی الله علیه وآله) خوابید

آیه شریفه «وَ مِنَ النّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللّهِ وَ اللّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبادِ؛ بعضی از مردمِ (با ایمان و فداکار) جان خود را در برابر خشنودی خدا می فروشند و خداوند نسبت به بندگان مهربان است»[1] در حقّ آن حضرت نازل شد.[2]

سال هجرت رسول خدا(صلی الله علیه وآله) مبدأ تاریخ مسلمانان است و تحوّلی عظیم در جهان اسلام روی داد.

1- روزه گرفتن به شکرانه سلامتی پیامبر اعظم و امیرمۆمنان از گزند کفار و مشرکان در اول ربیع الاول.

2- خواندن زیارت پیامبر (صلی الله علیه و آله) و علی (علیه السلام) در این روز.

روز هشتم:
در روز هشتم ربیع الأوّل، سال 206، شهادت امام حسن عسکری(علیه السلام) طبق روایتی واقع شده است و از همان روز، امامت حضرت صاحب الزّمان، حجّة بن الحسن ـ عجّل الله تعالی فرجه الشریف ـ آغاز گردید.[3]

در این روز شایسته است زیارت امام حسن عسکری علیه السلام خوانده شود.

روز دهم:
روز ازدواج رسول خدا(صلی الله علیه وآله) با حضرت خدیجه کبری(علیها السلام) است در حالی که رسول خدا(صلی الله علیه وآله) 25 ساله بود و حضرت خدیجه(علیها السلام)40 ساله. به همین مناسبت روزه این روز به عنوان شکرگزاری مستحب شمرده شده است.[4]

روز دوازدهم:
این روز مطابق نظر مرحوم شیخ کلینی و مسعودی و همچنین مشهور میان اهل سنّت، روز ولادت با سعادت نبی مکرّم اسلام(صلی الله علیه وآله)است.[5]

همچنین در این روز، رسول خدا(صلی الله علیه وآله) بعد از 12 روز که مسیر راه میان مکّه و مدینه را پیمود وارد مدینه گردید.[6] و نیز روز انقراض دولت بنی مروان در سال 132 است.[7]

اعمال مستحب در این روز به شکرانه انقراض دولت اموی دو مورد است:

1- روزه گرفتن.

2- دو رکعت نماز مستحبی که در رکعت اول بعد از حمد، سه بار سوره کافرون و در رکعت دوم بعد از حمد سه بار سوره توحید خوانده می شود.





برای مطالعه ی ادامه مطلب کلیک کنید
+ نوشته شده توسط Ramezan در دوشنبه، ۱۲ آذر ۱۳۹۷ ساعت ۹:۵۷ قبل از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
شرط این‌که نماز به آدم ادب بده اینه که آدم بپذیرتش - جهاد با نفس.
شرط این که نماز به آدم ادب بده اینه که آدم بپذیرتش. حال نداشتی بلند شو وایسا محکم نمازتو بخون. دیدی وضو رو داری تند تند می گیری؛ بگو صبر کن.آرام وضوتو بگیر. از اول با خودت لج کن. این رو بهش میگن جهاد با نفس. جهاد با نفس برای عبادت مثل نماز چقدر شیرین خواهد بود. جهاد با نفس نمی کنه برای نماز؛ با خودش در نمی افته؛ کلنجار نمیره؛ اونوقت می گه خدا امام زمان ما رو به ما برگردون! خوب "آقا" که بیاد تو باید بری جهاد. تو دو دقیقه وقت برای خدا برای نماز نمیدی؛ می خوای بری پای رکاب حضرت جون بدی برای خدا؟!



تا من و تو وقت ندیم برای نماز معلوم نیست آقامون بیاد.
کسی که نماز خود را سبک شمارد به شفاعت من نمی رسد
رسول خدا
کسی که نماز خود را سبک شمارد به شفاعت من نمی رسد رسول خدا
البته آدم آقا رو ببینه انقد آدم میشه که هم جون می‌ده و هم وقت می‌ده برای نماز. ولی تا من و تو وقت ندیم برای نماز، -وقت دادن برای نماز عین جون دادنه؟- تا من و تو وقت ندیم برای نماز معلوم نیست آقامون بیاد. آقا منتظر نیست همۀ اهل عالم خوب شوند. فرمود شیعیان من گناه نکنند من زودتر میام. شما خوب بشید. آقا که منتظر نیستند اهل عالم خوب بشوند.



نماز مؤدبانه تو را به بصیرت می رساند.
کسی که نماز را اول وقت بخواند و به مقامات عالیه نرسد مرا لعن کند
آیت الحق سید علی آقای قاضی طباطبایی
کسی که نماز را اول وقت بخواند و به مقامات عالیه نرسد مرا لعن کند آیت الحق سید علی آقای قاضی طباطبایی
نماز مؤدبانه تورو تکبرتو مقابل خدا خورد می‌کند. و کبریایی خدارو به تلقین می‌کند. و کبریای خدا رو به تو تحمیل می‌کند. و سایۀ زیبا و پرنور عظمت الهی رو بر قلب شما مسلط خواهد کرد. عظمت خدا که آمد پاکی و طهارت درون می‌آید. عشق خدا می‌آید. معرفت به خدا می‌آید. و دنیا همه‌چیزش برا آدم عوض می‌شه. اگر دیدی هزارتا دیوار جلوی چشمت هست؛ اونور دیوارها رو دیدی تعجب نکن! کسی که به بصیرت رسید؛ دنیا برایش حجاب نخواهد بود.




برای مطالعه ی مطالب بیشتر کلیک کنید
+ نوشته شده توسط Ramezan در دوشنبه، ۵ آذر ۱۳۹۷ ساعت ۴:۲۵ بعد از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
​برای نورانی‌تر شدن سفر پیاده‌روی اربعین، احساس وظیفه کن.
​رفقا هی می‌پرسند چیکار کنیم این سفر نورانی‌تر بشه؟ دارم عرض می‌کنم. احساس وظیفه کن. بگو یا ابی عبدالله من وظیفمه اومدم. من کاری نکردم.

من باید در راه تو قطعه‌قطعه می‌شدم؛ خونوادمم به اسیری می‌بردند. حالا که الحمدالله همه دارن پذیرایی می‌کنند. من شرمنده‌ام. دیگه چند قدم پیاده برای تو نیام؟ پس به چه دردی می‌خوره زندگی‌ام؟ نسل‌های آینده، بچه‌هام خواهند پرسید؛ بابای تو، بابابزرگ تو، اربعین راه افتاده بود؛ می‌رفت؟ من وظیفمه من کاری نکردم.

​هرسال چند بار برم زیارت امام حسین(ع) کربلا؟
من بقیۀ این روایت رو نمی‌خونم؛ تا اون روایتی که می‌فرمایند: "حقٌّ علی الغَنیّ أن یأتی قبر الحسین علیه‌السلام" واجب است بر کسی که غنی است؛ "فی السَّنة مَرَّتین" در یکسال دو بار باید بیاد. "وحَقٌّ علی الفقیر" و اگر کسی نداشت چی؟ "أن یأتیه فی السَّنَةِ مَرَّة" کسی نداشت؛ یک‌بار بره. هرسال بره. نه یک‌بار بره مثل حج که یک‌بار اگر رفتی اون هم اگه داشتی. حالا نداشتی چی؟ هیچی! هرسال فقط یک‌بار برو زیارت قبر حضرت ابی عبدالله الحسین.

​هرسال چند بار برم زیارت امام حسین(ع) کربلا؟

چرا این‌ها می‌خواهند ما هرسال همه جمع بشیم کربلا؟​
چرا این‌رو به ما فرمودند؟ چرا این‌ها می‌خواهند ما همه جمع بشیم اینجا؟ به خدا قسم اگر هرسال جمع شده بودیم کربلا؛ -مثل این اربعین‌هایی که تازه شروع کردیم- قدرت ما، امنیت، رفاه، آزادی، همه چی برای ما آورده بود. و ما امنیت و رفاه و آزادی و خوشبختی رو برای همۀ مردم جهان هم هدیه داده بودیم.


چرا این‌قدر جفا می‌کنی؟!​
در یک روایت دیگری امام صادق علیه‌السلام می‌فرمایند: "یا سدیر! تزور قبر الحسین فی کل یوم" زیارت می‌کنی قبر ابی‌عبدالله الحسین را هرروز؟ گفتم آقا نه! هرروز؟! نه. تعجب می‌کنه. بعد حضرت می‌فرماید:"ما أجفاکم" چرا انقدر جفا می‌کنی گفت: آقا آخه من هرروز چه جوری؟ فرمود: هرروز نمی‌تونی؛ هفته‌ای یک‌بار، نشد ماهی یک‌بار، نشد سالی یک‌بار،. امام صادق(ع) از هرروز شروع می‌کنند.
خدا شاهده من این‌هارو برم بالای منبر بگم که اصلاً کسی قبول نمی‌کنه از ما که! میگن آقا بیخود حرف نزن این مردم زندگی دارن. من این کلمات امام صادق(ع) رو دارم برای شما میگم. بعد حضرت در ادامه می‌فرماید که: نمی‌تونی هرروز بری زیارت؟ همون جایی که هستی؛ خونت هستی؛ برو روی یک جای بلندی رو به قبر ابی عبدالله الحسین بایست؛ سه مرتبه بگو " صلی‌الله علیک یا اباعبدالله، صلی‌الله علیک یا اباعبدالله ، صلی‌الله علیک یا اباعبدالله "

چرا ما باید هرروز سلام بدیم به ابی‌عبدالله حسین(ع)؟
​رفقا! من سؤال از شما می‌کنم چرا؟ قرار شد موضوع بدیم برای فکر. چرا ما باید هرروز سلام بدیم به ابی‌عبدالله حسین؟ این کجای دین مارو درست می‌کنه؟ این کجای روح مارو اصلاح می‌کنه؟ این چه جوری در خون ما جاری می‌شه؟ بعد چه آثاری داره؟توروخدا روش فکر کنید. چرا امام صادق(ع) با ما این‌جوری صحبت می‌فرمایند؟




برای مطالعه ی ادامه مطلب کلیک کنید
+ نوشته شده توسط Ramezan در دوشنبه، ۲۸ آبان ۱۳۹۷ ساعت ۹:۱۰ قبل از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
چکیده:
نهم ربیع الاول، نه تنها نخستین روز امامت امام عصر علیه السلام است، بلکه آغاز دوره ای حیاتی و مهم در تاریخ شیعه نیز به شمار می آید . در سال روز نهم ربیع الاول که یادمان آغاز امامت ولی عصر علیه السلام است، تصمیم گرفتیم در چند سطر کوتاه به رخ دادهایی که پس از شهادت امام حسن عسکری علیه السلام در سامرا روی داد، اشاره کنیم .

روز جمعه، هشتم ربیع الاول سال 260 هـ.ق، امام حسن عسکری علیه السلام پس از این که نماز صبح را خواندند، بر اثر زهری که هشت روز قبل معتمد به ایشان خورانده بود، به شهادت رسید. این حادثه در شرایطی روی داد که امام یازدهم افزون بر این که مانند پدران خود زمینه را برای غیبت آماده کرده بود، شب پیش از شهادت شان، دور از چشم مأموران خلیفه، نامه های بسیاری به شهرهای شیعه نشین فرستادند. خبر شهادت امام در سراسر شهر سامرا پیچید و مردم به احترام او عزاداری کردند. به گفته مورخان، در روز شهادت امام، سامرا به صحرای قیامت تبدیل شده بود .
عثمان بن سعید عمری، به نمایندگی از حجت بن الحسن علیه السلام متصدی غسل و کفن و دفن حضرت شد و بر اساس گفته شیخ صدوق، خود امام زمان علیه السلام با کنار زدن عمویش جعفر که قصد نمازگزاردن داشت، بر بدن پدر بزرگوارش نماز خواند .
حکومت عباسی از مدت ها پیش بر اساس سخن رسول الله صلی الله علیه و آله و امامان معصوم علیهم السلام مبنی بر این که مهدی فرزند امام حسن عسکری علیه السلام است، امام یازدهم را زیر نظر داشت و مراقب بود تا فرزندی از ایشان نماند، ولی امام یازدهم با پنهان نگه داشتن خبر ولادت فرزندش این نقشه را باطل کرده بود. پس از شهادت امام کم کم خبر فرزندی به نام مهدی علیه السلام پخش شد و تلاش چند باره خلیفه عباسی برای یافتن امام مهدی علیه السلام به نتیجه نرسید .
عثمان بن سعید، نائب اول امام بود و با آغاز غیبت ولی عصر علیه السلام توقیعات حضرت را به شیعیان می رساند. از همین زمان بود که شیعیان برای نخستین بار طعم غیبت را چشیدند. آغاز غیبت صغرا مصادف با آغاز امامت حضرت مهدی علیه السلام بود تا مردم آرام آرام با مفهوم تلخ و دردناک غیبت آشنا شده، بتوانند تا آن زمان که به اشتباه خود پی می‌برند و به وظایف خود در برابر امامان آگاه می‌شوند، همچنان دیندار بمانند. در دوران غیبت صغرا چهار نایب خاص، امر وساطت میان امام علیه السلام و شیعیان را به عهده داشته و چنان‌که خواهیم دید، همه آنها معروف و سرشناس بوده‌اند. آنان احکام دین را از وجود اقدس امام زمان علیه السلام گرفته و در اختیار شیعیان می‌گذاشتند .
سؤالات [کتبی و شفاهی] ایشان را به حضور امام زمان علیه السلام برده و سپس پاسخ را به شیعیان می‌رسانیدند و همچنین، وجوه شرعی شیعیان را با وکالتی، که از امام داشتند، می‌گرفتند [و به حضرت تحویل می‌دادند یا با اجازة ایشان مصرف می‌کردند] آنان جمعی بودند که امام حسن عسکری علیه السلام در زمان حیات خود عدالتشان را تأیید فرمود و همه را به عنوان امین امام زمان علیه السلام معرفی کرد و بعد از خود، ناظر املاک و متصدی کارهای خویش گردانید، و آنها را با نام و نسب به مردم معرفی نمود .




برای مطالعه ی ادامه مطلب کلیک کنید
+ نوشته شده توسط Ramezan در دوشنبه، ۲۸ آبان ۱۳۹۷ ساعت ۹:۰۷ قبل از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
ماه ربیع الاول آغاز شده است؛ ماهی که در آن حوادث تاریخی مهمی اتفاق افتاده است که از آن جمله، حادثه مهم و تاریخی لیله المبیت، هجرت حضرت محمد صلی الله علیه و آله از مکه به مدینه، ولادت پیامبر اکرم (ص) و امام جعفر صادق علیه السلام، ازدواج حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم با حضرت خدیجه علیها السلام، آغاز امامت امام مهدی عجل الله تعالی فرجه و هلاکت یزید بن معاویه از جمله حوادث فرخنده این ماه است. همچنین غزوه بنی نضیر در سال چهارم هجری، صلح امام حسن مجتبی علیه السلام با معاویه در سال 41 قمری، شهادت حضرت امام حسن عسگری علیه السلام در سال 260 قمری، واقعه احراق مکه در هنگام جنگ یزید با عبدالله بن زبیر در سال 64 قمری، حادثه صاحب زنج و قتل 300 هزار نفر از مردم بصره به دست موفق عباسی در سال 258 از دیگر حوادث مهم ماه ربیع الاول است.

مناسبت های ماه ربیع ‎الاول:

شب اول ربیع الاول:

این شب به نام «لیله المبیت» مزین است، در این شب یک حادثه مهم تاریخی واقع شده است؛ در سال سیزدهم بعثت، رسول خدا(ص) از مکه به قصد هجرت به سوی مدینه، از شهر خارج شد و در «غار ثور» پنهان گردید و امیرمؤمنان حضرت علی(ع) برای اغفال دشمنان، فداکارانه در بستر آن حضرت خوابید و مشرکان قریش که خانه رسول خدا(ص) را محاصره کرده بودند، به گمان آن که ایشان در بستر آرمیده است، تا صبح منتظر ماندند و چون صبحگاهان با شمشیرهای برهنه به منزل آن حضرت هجوم بردند تا رسول اللّه(ص) را بکشند، حضرت علی (ع) را دیدند که از آن بستر برخاست، بدین ترتیب، پیامبر گرامی اسلام(ص) در فرصتی مناسب خود را از چنگال مشرکان قریش نجات داد و امام علی(ع) نیز با این فداکاری، عشق، علاقه و برادری خود را نسبت به ایشان نشان داد؛ این در حالی بود که هر زمان ممکن بود کسی را که در آن بستر خوابیده بود به قتل برسانند. بنابراین آیه شریفه «وَ مِنَ النّاسِ مَنْ یشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللّهِ وَ اللّهُ رَئُوفٌ بِالْعِبادِ; (سوره بقره، آیه 207) بعضی از مردمِ (با ایمان و فداکار) جان خود را در برابر خشنودی خدا می فروشند; و خداوند نسبت به بندگان مهربان است» در حق امیرالمومنین (ع) نازل شد. سال هجرت رسول خدا (ص) مبدأ تاریخ مسلمانان است و تحولی عظیم در جهان اسلام روی داد.

روز هشتم ربیع الاول:

در روز هشتم این ماه در سال 206 هجری قمری، شهادت امام حسن عسکری(ع) طبق روایتی واقع شده است و از همان روز، امامت حضرت صاحب الزمان، حجه بن الحسن ـ عجل الله تعالی فرجه الشریف ـ آغاز گردید. روز دهم ربیع الاول: روز ازدواج رسول خدا (ص) با حضرت خدیجه کبری(ع) است به همین مناسبت روزه این روز به عنوان شکرگزاری مستحب شمرده شده است.

روز دوازدهم ربیع الاول:

این روز مطابق نظر مرحوم شیخ کلینی و مسعودی و همچنین مشهور میان اهل سنت، روز ولادت با سعادت نبی مکرم اسلام حضرت محمد (ص) است. همچنین در این روز، رسول خدا (ص) بعد از 12 روز که مسیر راه میان مکه و مدینه را پیمودند وارد مدینه شدند و نیز روز انقراض دولت بنی مروان در سال 132 هجری قمری است.

روز چهاردهم ربیع الاول:

در سال 64 هجری قمری در چنین روزی، یزید بن معاویه به هلاکت رسید. وی پس از سه سال و نه ماه خلافت که همراه با جنایات عظیمی بود - که مهمترین آن واقعه کربلا و شهادت حضرت ابی عبداللّه الحسین (ع) و یارانشان است - در سن سی و هفت سالگی در منطقه «حوران» زندگیش به پایان رسید; جنازه اش را در دمشق دفن کردند، ولی اکنون اثری از آن نیست.

شب هفدهم ربیع الاول:

طبق روایات مشهور شیعه، شب ولادت حضرت خاتم الانبیاء رسول معظم اسلام (ص) است و شب بسیار مبارکی است. همچنین یکسال قبل از هجرت رسول خدا (ص)، در چنین شبی معراج آن حضرت صورت گرفت. روز هفدهم ربیع الاول: همان گونه که گفتیم مشهور میان علمای امامیه آن است که روز هفدهم ربیع الاول، روز ولادت با سعادت رسول خدا حضرت محمد بن عبداللّه (ص) است و معروف آن است که ولادتشان در مکه معظمه، واقع شده است و زمان ولادت آن حضرت هنگام طلوع فجر، روز جمعه، سال عام الفیل بوده است. (عام الفیل سالی است که ابرهه با لشکرش که بر فیل سوار بودند به قصد تخریب کعبه آمد، ولی همگی نابود شدند و پیامبر مکرم اسلام در همان سالی به دنیا آمدند که این رخداد به وقوع پیوست). همچنین در چنین روزی در سال 83 هجری قمری، ولادت امام صادق (ع) واقع شده است و از این جهت نیز بر اهمیت این روز افزوده شده است.






برای مطالعه ی ادامه مطلب کلیک کنید
+ نوشته شده توسط Ramezan در دوشنبه، ۲۱ آبان ۱۳۹۷ ساعت ۹:۵۱ قبل از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
سر نماز، شبیه حرم امام رضاست. این کفشاتو در بیار سر نماز وایسادی! با کفش نمیشه نماز بخونی. شبیه حرم امام رضاست!

دم در کفش دارا کفشتو می‌گیرند. - کفشتو بده!
کفش هم که می‌دونید یعنی چی؟ تو قران کفش یعنی چی؟
"إِنِّی أَنَا رَبُّکَ فَاخْلَعْ نَعْلَیْکَ ۖ إِنَّکَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًی"
]منم پروردگار تو، نعلین (همه علایق غیر مرا) از خود به دور کن که اکنون در وادی مقدس طوی (و مقام قرب ما) قدم نهاده‌ای. [


إِنِّی أَنَا رَبُّکَ فَاخْلَعْ نَعْلَیْکَ ۖ إِنَّکَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًی
کفش هاتو در بیار. تو اومدی به وادی مقدس طوی. الان اینجا جایی ایستادی که من با تو صحبت کردم. این کفش میگن فکر دنیا و اهل‌وعیال رو از ذهنت خارج می‌کنه. تو روایت هست. کفشتو می دی. یعنی فکر دنیارو میدی. فکر دنیا رو بده؛ برو حرم. بعد میگی "السلام علیک یا علی بن موسی الرضا‎"، آقا سلام.
آقا می‌فرماید که: چی می‌خواستی؟ برای گرفتاریت اومدی؟
میگی نه! کفشمو درآوردم دم در. آقا تو خوبی؟چقدر تو نازنینی!
بعد زیارت امین‌الله می خونی. یک کلمه دعا برای دنیا نمی‌کنه. می گه چقدر عالیه همه‌چیز!
سر نماز شبیه حرم امام رضاست. می گه کفشاتو در بیار سر نماز وایسا. با کفش نمیشه نماز بخونی!
اونوقت حالا سر نماز وقتی کفشاتو در بیاری بدی دست خدا، ای خدا. – میگه کفشاتو بده من. وایسا بخون!
داری کفشتو در میاری بدی دست خدا ها! بعد از نماز کفشاتو میده؛ واکسش زده! تو کفشتو دربیار.



برای مطالعه ی ادامه مطلب کلیک کنید
+ نوشته شده توسط Ramezan در دوشنبه، ۲۱ آبان ۱۳۹۷ ساعت ۹:۴۸ قبل از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه
پیامبر اکرم(ص) پس از بیست و سه سال دعوت و مجاهدت و ابلاغ پیام الهی و پس از فراز و نشیب‌های فراوان در راه انجام رسالت بزرگ خویش، سرانجام در روز دوشنبه، بیست و هشتم ماه صفر یازدهم هجرت[1] پس از چهارده روز بیماری[2] و کسالت، رحلت فرمودند و در هجرۀ مسکونی خویش در جوار مسجدی که تأسیس کرده بود، به خاک سپرده شد.

آخرین روزهای وفات پیامبر(ص)
پیامبر(ص) شب پیش از بیماری شدیدش در حالی که دست علی(ع) را گرفته بود، همراه جماعتی برای طلب آمرزش به قبرستان بقیع رفت و برای اهل قبور درود فرستاد و برای آنان طلب استغفار طولانی کرد. آنگاه به علی(ع) فرمود: «جبرئیل هر سال یک مرتبه قرآن را بر من عرضه می‌کرد؛ ولی امسال دو مرتبه این امر صورت گرفته است و این دلیلی ندارد مگر اینکه اجل من نزدیک باشد.»[3]

پس به علی(ع) گفت: «اگر من از دنیا رفتم، تو مرا غسل بده.»[4] در روایت دیگر آمده است که «فرمودند: به هر کسی وعده‌ای دادم، باید آن را بگیرد و به هر کسی دِینی دارم، باخبرم سازد.»[5]

پیامبر(ص) که گویا از حرکات زنندۀ برخی از زوجات و صحابۀ خود و تخلف برخی از یاران ناراحت شده بود، برای پیش‌گیری از بدعتها، فرمود: «ای مردم، آتش فتنه شعله‌ور شده و فتنه‌ها مانند پاره‌های شب تاریک، رو آورده و شما هیچ دستاویزی علیه من ندارید؛ زیرا من حلال نکردم مگر آنچه قرآن حلال دانسته و حرام نکردم مگر آنچه قرآن حرام داشته است.»[6]

پیامبر(ص) پس از این هشدار به منزل "ام‌سلمه" رفت و دو روز در آنجا ماند و گفتند خدایا تو شاهد باش که من حقایق را ابلاغ کردم.[7]

سپس پیامبر(ص) به منزل رفت و جماعتی به حضور طلبید و گفت: «مگر به شما امر نکردم که با جیش "اسامه" بروید؟ چرا نرفتید؟»

ابوبکر گفت: رفتم؛ ولی دوباره برگشتم تا تجدید عهد کنم. عمر گفت: نرفتم؛ چون نمی‌توانستم منتظر باشم تا حال شما را از کاروانیان بپرسم.[8]

رسول خدا(ص) از تخلف آنان سخت ناراحت شد و با همان حال کسالت به مسجد رفت و خطاب به اعتراض کنندگان فرمود: این چه سخنی است که درباره‌ی فرماندهی "اسامه" می‌شنوم شما پیش از این به فرماندهی پدرش هم طعن می‌زدید به خدا سوگند او برای فرماندهی لشکر سزاوار بود و فرزندش اسامه نیز برای این کار شایسته است. رسول خدا در بستر بیماری مرتبا به عیادت کنندگان خود به طور مرتب می‌فرمود، سپاه اسامه را حرکت دهید.[9]




برای مطالعه ی ادامه مطلب کلیک کنید
+ نوشته شده توسط Ramezan در دوشنبه، ۱۴ آبان ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۱۵ قبل از ظهر، بدون بازدید ، بدون دیدگاه